تاثير باور و احساس
سلام
1. یک بار دیگرمحققان و اندیشمندان توانمند ایرانی کاری کردند کارستان.
پرتاب ماهواره «امید» پس ازدستاوردهای ذیقیمت هستهای، نقطه عطف دیگری است برای اثبات این مدعا که با نیروی اراده و ایمان و خواهندگی ایرانی هر«نا شدی» میتواند «شد» شود.
و ای کاش شاهد چنین اتفاقاتی درهمه عرصههای اقتصادی، صنعتی، علمی و فرهنگی، ازطریق کاهش سلطه سیاست و سیاستزدگیهای آزاردهنده مزمنی بودیم که به نظرمیرسد پس از پایان دوران 8 ساله دفاع مقدس بر جامعه ایرانی حکمفرما شده و مانعی است در مسیر بهرهمندی حداکثری از استعداد و توان او.
این سخن قطعا به معنای تائید تفکرعلاقهمند به استقرار جامعهای تک صدایی و توجیهی برای نفی هرگونه تحرک سیاسی نیست.
بلکه حمایت ازنوعی تکثر است که درآن طول وعرض تعریف شدهای برای رقابت در ذیل منافع ملی واقعی (نه فصلی ومصلحتی) کشور مورد وثوق همه فعالان عرصه سیاست در داخل نظام باشد.
شاید بد نباشد علت ورود به این مبحث را نیز بگویم.
چند روز پیش تبریکی را در مورد پرتاب ماهواره امید بر روی وبلاگ شخصیام گذاشتم؛ کامنتهایی که از سوی دوستان نادیده اما اکثرا جوان و عالمی که در فضا مجازی وب حضوری فعال دارند رسیده، موید این نکته مهم است که هرچند آنان نیز از این دستاورد بزرگ خشنودند اما معتقدند برای رشد و توسعه چنین دستاوردهای ارزشمندی، توجه به ارتقاء سطح انسجام ملی درمیان آحاد مختلف جامعه بزرگ ایرانی ضرورتی است انکارناپذیر.
این مطلب را به طور کامل میتوانیداینجابخوانید.
نوشته شده در شنبه بیست و ششم بهمن 1387 توسط شورای نویسندگان | لينك ثابت |