اينيكدعوتاست
دعوت از همه كساني كه ميدانند، انتشار نشريهاي كه در لبه خط باريك جذابيت بايستد و به دره عميق خواستههاي سخيف سقوط نكند، كار سختي است. نياز به مراقبت و رياضت دارد. حوصله ميخواهد كه دقت از دست نرود و اميد ميخواهد كه از خودت عقب نيفتي. گوش ميخواهد كه بشنوي. دل ميخواهد كه بپذيري.اين كه يك دعوت است. دعوت به خواندن مجلهاي كه بزرگترين هدفش، برآوردن نياز معمولي طبقه متوسط به مطالعه نشريهاي با مضامين اجتماعي و فرهنگي و ورزشي است. نشريهاي كه عوام بخوانند و خواص بپسندند. حاصل ضرب آرمانهاي ما در تواناييهايمان. حاصل تقسيم نيازها بر شرايط موجود. حاصل جمع روزنامهنگاران جوان و با تجربهها. حاصل تفريق خواستهها از داشتهها.اين يك دعوتاست.
از كساني كه هنوز دوست دارند، در اين آشفته بازار دكهها كه تا چشم كار ميكند خميازه است، چيزي براي دوست داشتن وجود داشته باشد. آخرين شماره مشق آفتاب روي دكه هاست. برداريد و ورق بزنيد. هر چه بين شما و دوست داشتن آن فاصله مياندازد موضوع اين دعوت است. نوشتن درباره كاستيهاي مشق آفتاب، مشق دوستي است. از آنچه بايد داشته باشد و ندارد. از آنچه بايد باشد و الان نيست. از رنگ و رويش بگوييد. از حال و روزش. از درون و بيرونش و از ظاهر و باطنش. سخت در انتظار حرف شمائيم و باور كنيد كه حرف شما تنها دلخوشي بزرگ اين كار كوچك است.
نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم مرداد 1387 توسط شورای نویسندگان | لينك ثابت |
اله بودم و در حياط مدرسه با دوستانم بازي ميكرديم و ساز ميزديم ... همزمان تعطيل شدن با مدارس ديگر در يك ساعت دلهايمان را میلرزاند... هنوز بعد از مدرسه قبل از رسيدن به خانه گريزي به كافيشاپي و خوردن سيبزميني و نوشابه هيجانانگيز بود...
حاتمي و گلشيفته فراهاني براي داريوش مهرجوئي بازي كردهاند. در فيلمهايي شخصيت محور كه همه چيز آنها به بازيگر نقش اول و درخشش او بستگي داشت، نتيجه نيز همان چيزي شد كه بايد ميشد. بهترين نقش براي اين بازيگران. اما در كوير تنوع سينماي ايران، بازيگران هميشه به تكرار شاه نقش دعوت ميشوند. حاصل اين تكرار كارنامهاي است كه بازيگران، از خود بر جاي ميگذارند. شكيبائي همه عمر با سايه هامون جنگيد. نيكي كريمي سعي كرد از تصوير زن سرخورده و مظلوم ايراني فرار كند و ليلا حاتمي تصوير دختر سر به زير نازا رهايش نميكند. داستان، اين بار براي دختر نامتعارف و شاعرپيشه درخت گلابي تكرار شده است. او در بند اين دام افتاده كه اولين و بهترين انتخاب براي نقش دختر عاصي در سينماي ايران محسوب ميشود. اگر فيلم «بوتيك» بلوغ فراهاني بود و زجهاش روي آن پل هوايي همه را مبهوت ميكرد، حالا به واسطه همزماني اكران، او در دو فيلم از سينماي ايران، براي تماشاچيان، تكرار همان دختر بازيگوش است. گيرم يك جا در بالاي ميدان ونك و يك جا در پائين شوش سير ميكند. يك جا تير از كمان بپراند و يك جا موتور روي ديوار براند. يك جا مسئلهاش برابري باشد و يك جا مسئلهاش عدالت. او همان است كه حافظه از او سراغ دارد. سكون و پرخاشش، بيان و حركتش، تكان و تلواسهاش همان چيزي است كه در آن باغ دوران كودكي، كارگرداني به نام داريوش مهرجوئي برايش تدارك ديده بود... 
ه است. بهنام محمودی در سه تیم مختلف ایتالیایی، پشت تور ایستاده است و بعد از هر بازی یا تمرین، فرصتی برای گشتن و دیدن مکانهای مختلف این کشور چکمهای شکل پیدا کرده است. از نظر او شهرهای شمالی ایتالیا، سرد و صنعتی هستند و شهرهای جنوبی گرم و قدیمی. رم، ونیز، سینا، توسکانا، پارما و جزیره کاریالی بیشتر از بقیه مناطق دیدنی هستند و باید وقت خوبی برای دیدن و سفر به آنها انتخاب کرد. پنیر پارماژان شهر پارما و علاقه مردم این شهر به دیگو آرماندو مارادونا، هیچوقت از یاد او نمیرود. حالا دیگر بهنام محمودی این کشور کوچک و باستانی اروپا را به خوبی میشناسد و به دنبال فرصتی است تا برای ادامه تحصیل دوباره به آن بازگردد. 
ت» موسيقي ايراني (سالهاي 1350) آوازه يافت. رسم رايج آن روزگار بين افرادي كه خود را ممتاز و متمايز از تمام جريانهاي روز ميدانستند، بازيافت روشها و شيوههاي منسوخ موسيقيدانهاي اواخر دوره قاجار بود. با نگاهي كمابيش نوستالژيك، «كهنه»پسند و عتيقهمدار، كه بيشتر در لجبازي با گرايشهاي مسلط موسيقي در آن روزگار مطرح شد، تا براساس اتكا به «ارزش»هاي ذاتي و يا اكتسابي خود. روزنامه آيندگان در اولین رپرتاژي كه درباره او منتشر شد، تيتر زد: «صدايي جوان براي تمام فصلها»: طرفه اين كه طرفداران ميليوني صداي ناظري، بدون اينكه چنين تيتر و رپرتاژي را به ياد بياورند، در اطلاق چنين صفاتي به صداي او، همداستانند. شهرام ناظري، پنجاه و نه ساله امروز، در آن روزها با تقليد و تكرار سنت قديم آواز ايراني شروع كرد. محضر بسی پيران قوم را ديد و از آنها به استاد اصغر بهاري دلبستگي يافت كه با همه سالخوردگي، بيشتر آفريننده و خلاق بود تا تكرار كننده و مشق دهنده. ناظري از چنين راهي آغاز كرد ولي در بند آن نماند. نوجويي، خواست غريزي او بود و هنوز هم متكي بر همان غريزه نيرومند و فرهنگ غني بومي است و نتيجه آن، آلبومهاي پشت سرهم انتشار يافتهاي است كه بين آنها، ساعتهاي درخشاني به گوش ميرسد، و گاه بسيار درخشان؛ و باز هم نتيجه آن موقعيتي ويژه و انحصاري را براي او در تاريخ موسيقي ايران رقم زده است... 
و 150 شتر داشت. میگفت اندوختهای در هندوستان و زمینی در ترکستان و خیال سفر به اسکندریه دارم، شنیدم دریای مغرب مشوش است. شنیدم گوگرد پارسی به چین فراوان سود دارد، کاسه چینی به روم، دیبای روم به هند، فولاد هند به حلب و بردیمانی به پارس.» آنچه خواندید بخشی از گلستان شیخ اجل، سعدی شیراز بود. این نوشته نشان میدهد که جزیره کیش از سالهای بسیار دور مرکز تجارت ایران در حوزه جنوبی و آبهای خلیج فارس بوده است. چنانچه تاریخنویسان بسیاری نیز از آن یاد کرده و به رونق اقتصادی آن اشاره کردهاند. در مجموع 22 منطقه آزاد و ویژه اقتصادی در کشور وجود دارند که کیش یکی از اولین آنها به شمار میرود. به ویژه آنکه طرح آن در سالهای پیش از انقلاب تهیه و بخشهایی از زیرساختهای مورد نیاز آن آماده شده بود. اما کیش با طبیعت بکر و جاذبههای تاریخی که دارد هنوز نتوانسته جایگاه خود را از نظر گردشگری بیابد، چنانچه تعداد گردشگران آن در سال گذشته حدود یک میلیون نفر بود. به طور حتم دلایل مختلفی وجود دارد که با توجه به موقعیت سوقالجیشی کیش در آبهای خلیج فارس، این جزیره نتوانسته جایگاه واقعی خود را در خاورمیانه و حتی داخل کشور به دست آورد. دلایلی مانند نبود زیرساختها، کمبود امکانات تفریحی متناسب با نیازهای امروز همچون داشتن شهربازیهای به روز و ورزشهای متنوع دریایی، راههای دسترسی محدود، وجود ریسکهای سرمایهگذاری و خیلی عوامل دیگر...
ادي رئيسجمهوري براي وزارت كشور، راه و ترابري و اقتصاد و دارايي با لبخند از سررضايت محمود احمدينژاد و نتيجه گرفتن از مصلحت انديشيهاي اصولگرايانه عليلاريجاني خاتمه يافت اما پايان جلسه پرتنش و سراپا استرس پانزدهم مرداد ماه مجلس، پاياني بر پرونده تكميل وزراي دولت نهم نبود و نتيجه نگاههاي نگران كردان، وزير پيشنهادي كشور، تسبيح چرخاندنهاي پشت سرهم محمود احمدينژاد، قدم رو رفتنهاي همراه با اضطراب احمد توكلي در انتهاي سالن مجلس و خندههاي تلخ روح الله حسينيان و الياس نادران نمايندگان تهران در هنگام شمارش آراء، منجر به نشستن فردي بر مسند وزارت كشور شد كه تا پايان جلسه صبح مجلس هيچ كس گمان نميبرد او حتي نشستن در مجلس و شنيدن ادامه صحبتهاي مخالفين و موافقين حضور خود در اين وزارتخانه را تاب بياورد. اگر بخواهيم تنها از منظر راي اعتماد آوردن وزير پيشنهادي كشور در مجلس به قياسي بين مجلس هفتم و هشتم بپردازيم، به جرات ميتوان گفت تكه تكه شدن نيروهاي اصولگرا آنهم از نوع نيروهاي قوي و اثرگذار در راي نمايندگان، تنها نتيجه بسيار قابل اعتناي انتخابات هشتمين دوره مجلس شوراي اسلامي است. چرا كه نگاهي به كارنامه فعاليت گروهي اصولگرايان در مجلس هفتم نشان ميدهد با وجود اينكه اين نيروها از اختلافات درونگروهي زيادي رنج ميبرند كه مهمترين اثر آن، موجب ضعف عملكرد اين مجلس در بحث نظارتي و اختلافات در خصوص چگونگي تعامل با دولت نهم شده بود، اما باز هم تحت لواي فراكسيون اصولگرايان يا اكثريت مجلس، انسجامي را حفظ كرده بودند كه این انسجام در مجلس هشتم و با پراكنده شدن نيروهاي اصولگراي اين مجلس در طيفهاي مختلف عملاً از بين رفته است... 
لیت روستبار منطقه اوستیایجنوبی در نبردی همهجانبه با ارتش گرجستان دست و پنجه نرم میکردند هزاران کیلومتر آنطرفتر رژه تیمهای روسیه و گرجستان در محوطه استادیوم لانهپرنده، در مقابل چشمان نگران و مضطرب ولادیمیر پوتین نخست وزیر روسیه که بر صندلی خود در جایگاه ویژه سران تکیه زده بود و با خشمی فروخورده به رژه گرجیها مینگریست افتتاحیه المپیک تابستانی پکن را با پارادوکسی عجیب قرین کرد. «رویای یک جهان، صلح و آرامش»، بله این شعار المپیک پکن است. شعاری که در سایه جنگ قفقاز بیشتر شبیه یک شوخی و تعارف جلوه میکند تا آرمانی جهانی که همه ملتها به آن اعتقاد دارند. از سال 394 پس از میلاد كه بازیهای المپیك با دستور تئودوسیوس یکم امپراطور رم به محاق فراموشی رفت، تا سال 1896 كه نقطه آغاز بازیهای المپیك نوین است شاید این اولین باری است که شروع المپیک با شروع جنگ بین دو کشور که هر دو نیز در رقابتهای المپیک حضور دارند مصادف شده است. البته بیانصافی است اگر بخواهیم جنگ اخیر را تنها عامل مخل دستیابی به صلحی که پایه منشور المپیک را تشکیل داده است بدانیم زیرا تا قبل از درگیریهای اخیر قفقاز در دیگر نقاط دنیا همچون فلسطین، عراق، سودان، افغانستان و ... وضعیتی بهتر از وضعیت حال حاضر اوستیا و گرجستان نداشتیم اما همزمانی شروع درگیری بین روسیه و گرجستان با شروع المپیک نسیان خودخواستهای را که جهانیان در این 16 روز برگزاری المپیک به آن دچار میشوند تا دمی خبر سیاهیها و مشکلات دنیا را با اخبار رقابت ورزشکاران و پهلوانان گیتی تاخت بزنند از بین برد و با کنار زدن حجاب پر زرق و برقی به اسم المپیک واقعیت عریان جهان امروز را پیش چشم میلیونها بیننده عیان ساخت. در این شرایط فقط می توانیم دعا کنیم تا پیش از پایان درگیریها قهرمانان روس و گرجی با هم روبه رو نشوند. نه، بهتر است دعا کنیم تا قبل از رویارویی قهرمانان این دو کشور با هم جنگ به اتمام برسد. بله این خیلی بهتر است...
ال پيش برميگرديم كه اولين بار كشتيگيران فرنگيكار در كاروان ورزشي ايران در كنار آزادكاران قرار گرفتند. محمد پذيرايي، علي بنيهاشمي، حسين ملاقاسمي و منصور حضرتي كه در اين ميان در وزن 52 كيلو پذيرايي با غلبه بر حريفان اهل بلژيك ، لهستان و شوروي يعني ايوان كوچركين كه در سال 1968 المپيك مكزيك سوم شده بود باعث شگفتي شد. پذيرايي در مقابل كشتيگير مصر شكست خورد و به مقام سوم المپيك رسيد. بعد از 12 سال يعني سال 1972 المپيك مونيخ رحيم عليآبادي در وزن 48 كيلوگرم حريفان تركيه، تونس، آلمانشرقي، ژاپن و فنلاند را شكست داد و به كشتيگير ريزه اندام روماني یعنی گئورگه پرچيانو باخت و مدال نقره المپيك را به سينه آويخت! 36 سال از آن زمان سپري شده است و در عرض اين سالها ما در حسرت يك مدال چه خوش رنگ و چه بيرنگ ماندهايم! چگونه ميتوان تفسير و تحليلي در مورد كشتي فرنگي داشت؟ كدام عامل و فاكتور در آسيبشناسي كشتيفرنگي دخيل بوده است. چه بر سر كشتيفرنگي آمده؟ آيا مديريت فدراسيون؟ مربيان؟ يا خود كشتيگيران كداميك مقصرند! آيا بعد از المپيك آتن در خميازه المپيك پكن گرفتار بوديم؟ يا قوانين من درآوردي اعم از «Chest to Chest» و كلينچ، كيسه شانس يا گوي، كه هر لحظه با تغيير قوانين روبرو هستيم تا كشتي از المپيك حذف نگردد مقصر است؟؟ آيا تغيير تندتند و غيركارشناسانه مربيان و كنار زدن آدمهايي كه به كشتي انتقاد دارند ولي عاشق كشتي هستند آيا دردسر براي كشتي است؟...
افتاديم كه جايشان در پكن خالي است. امثال حسين رضازاده، عليرضا حيدري، محمود ميران، يوسف كرمي، بهزاد خداداد و يا حتي تيمملي واليبال. ملي پوشاني كه اگر هر كدامشان در پكن حضور داشتند، حال و هواي ويژهاي به كاروان ايران ميدادند. هر چند حالا جانشينانشان در پكن تلاش ميكنند تا باعث افتخار ايران در المپيك 29 باشند. رشيد شريفي به جاي رضازاده، سعيد ابراهيمي به جاي عليرضا حيدري، رودكي به جاي ميران، هادي ساعي به جاي يوسف كرمي و رضا نادريان جوان به جاي بهزاد خداداد...
ن پروژه نه در نگاهي محتوايي بلكه در نگاهي كاملا صنعتي معني ميشود. در سال 1369 نهمين جشنوراه فيلم فجر اولين فيلم واروژ كريم مسيحي را به نمايش در آورد. فيلم به شكل حيرت انگيزي كامل و در خور ستايش بود. كريم مسيحي به روش مرحوم ساموئل خاچيكيان در يك فضا ديگر نوعي از سينما مغفول مانده جنائي- ايراني را زنده كرده بود. فيلم به شدت مورد توجه گرفت. غناي فني و تكنيكي فيلم دهان همه را بسته بود. فيلم در همان جشنوارره ركورد زد. يازده جايزه گرفت. ركوردي كه تاكنون دست نخورده است. در اكران اما فيلم به دلايلي كاملا جامعهشناسانه شكست خورد. مخاطب ايراني حال و حوصله همراهي با يك توطئه خانوادگي دقيقِ كاملا نمايشي را نداشت.
پرانو» و... از موفقترين و محبوبترين سريالهای سالهای اخير و قطعاً يكی از بهترينها بوده است. نمايش اين سريال در تلويزيون ايران قطعاً اتفاق بزرگی است و از همين حالا میتوان با اطمينان پيشبينی كرد كه طرفداران پروپاقرص پرشماری پيدا خواهد كرد چون بدون اغراق از همه سريالهای خارجی كه در اين سالها از تلويزيون پخش شده يك سر و گردن جذابتر، خوشساختتر و تماشايیتر است. اگر مثل من از طرفداران زيرگونه «فرار از زندان» باشيد كه ديگر قطعاً ضيافتی بینظير برای شما خواهد بود چون بیاغراق «فرار از زندان» در عرصه اين زيرگونه، حرف اول را میزند. همان ايده اوليه و نبوغآميز سريال، خود گويای خيلی چيزهاست (نترسيد، چيزی را لو نمیدهم و همه اينهايی كه نوشتهام در همان قسمت اول سريال مشخص میشود): مرد جوان خوشتيپ و بسيار موفقی به نام مايكل اسكوفيلد كه مهندسی معتبر است دست به دزدی از بانك میزند و اين كار را جوری هم انجام میدهد كه حتماً گير بيفتد! چرا؟ چون قصد دارد با اين كار به سراغ برادرش لينك كه به ناحق و در نتيجه توطئهای كه برخی از بانفوذترين سياستمداران كشور (در واقع يكی از مضمونهای اصلی سريال، فساد و خودكامگی مقامهايی است كه بهراحتی در راه مصالح خودشان، زندگی آدمهای بیگناه را با بیرحمی تمام به بازی میگيرند) پشت آن هستند، زندانی و محكوم به اعدام شده برود و او را پيش از اجرای حكم، از زندان فراری دهد؛ آن هم از زندانی كه فرار از آن غيرممكن به نظر میرسد...
وشيد و پايههاي حكومت جور را لرزاند.
