محاکمه در خیابان

بهرام رادان: ممنوعيت حضور ورزشكاران و هنرمندان در آگهي‌هاي بازرگاني و تجاري مسئله چندان غريب و پرسروصدايي نبود، اگرچه تيتر يك شدن و افشاي آن به صورت رسمي بعيد به نظر مي‌رسيد. اما اين ممنوعيت در دوسال گذشته بارها و بارها شفاهاً اعلام شده بود و اغلب شركت‌هاي تبليغاتي توسط وزارت محترم ارشاد با اهرم‌هاي مختلف از اين کار منع شده بودند. نفس تبليغات در جهان مدرن امروز، معرفي كالا به مشتري است. اين كالاها (كه قطعاً تمامي مجوزهاي قانوني را کسب كرده‌اند براي اينكه به دست مصرف كننده برسند) نيازمند تبليغاتي هدفمندهستند. شركت‌‌هاي تجاري و صاحبان صنايع براي افزايش توليد و بالطبع چرخاندن چرخ‌هاي اقتصادي كشور بايد بتوانند كالا و محصول خود را به دست مصرف كننده برسانند و به همین دلیل بحث تبليغات و يافتن راه‌هاي بهتر براي جلب مشتريان بيشتر هميشه مورد توجه صاحبان صنايع و شركت‌هاي تجاري بوده است. استفاده درست و بجا از چهره‌هاي مشهور سينما، ورزش و موسيقي،‌ سنتي كهن در جهان مدرن امرور است و از ساليان نه چندان دور حضور هنرپيشگان، خوانندگان، ورزشكاران و حتي مربيان و كارگردان‌هاي مشهور در تبليغات امري مرسوم در سراسر جهان بوده است. اين پديده پس از انقلاب با اراده پيشكسوت عزيزمان آقاي مشايخي به مرحله اجرا رسيد و پس از ايشان تعداد زيادي از دوستان هنرمند و ورزشكار هم به آن روي آوردند...

خط سرخ رفاقت

جواد طوسی: جامعه‌اي كه هنوز بعد از ۳۰ سال در كانون التهاب قرار دارد، بستر مناسبي براي فيلمساز معترض و اجتماعي‌نگري چون مسعود كيميايي است. او در تداوم حضور پراُفت و خيزَش در طول اين دوران، به اين واقع‌بيني رسيده كه از آن كابوس‌هاي ذهني كه در(حكم) و (رئيس) شاهدش بوديم فاصله بگيرد و به همان رئاليسم اجتماعي آشنايش رجعت كند. گويي چنگ زدن به اين رئاليسم عريان جامعه شهري، ميزانسن واقعي دوران پرتناقض كنوني است و هنرمند مسئول و دل‌نگران، گريزي از اين مواجهه بي‌واسطه ندارد. كيميايي در فیلمنامه «شريك» دوباره با(سينماي خياباني)محشور شده و دوربين‌اش را متوجه جنوب شهر تهران كرده است. بايد ديد پرسه زدن او در محيطي كه خوب آن‌جا را مي‌شناسد در اين دوران جدا افتاده و هويت باخته، چه بازتاب كنايه‌آميزي دارد؟ آيا او به اين شهر خاكستري و آدم‌هايش با همان شیفتگي كلاسيك خيره شده يا تغييري در زاويه ديدش ايجاد شده است؟...

ایلیا ادهم: مصاحبه با محمدباقر قاليباف، شهردار تهران آنچنان جذاب و البته سخت است كه مي‌ارزد از ساعت ۸ تا ۱۲ شب منتظر بماني تا شايد در آخرين دقايق حضورش در يك محفل خودماني، حتي شده در كنار و درون ماشين شخصي‌اش - كه تمام اعضاي خانواده در آن نشسته‌اند - سوالاتت را پاسخ دهد. قاليبافي كه به دليل مشغله‌هاي فراوان كاري سوار بر موتور و كلاه ايمني بر سر خيابان‌هاي پايتخت را در مي‌نورد و آنچنان درگير مديريت پايتخت است كه مي‌توان به جرات گفت روزي ۲۰ ساعت كار مي‌كند. تحولات عمده‌اي در دوران مديريت او در تمام حوزه‌هاي شهري از زيباسازي و چهره و سيماي شهر گرفته تا موضوع حمل و نقل و پروژه‌هاي عمراني،‌ همگي آنچنان جذاب و دهان پركن است كه مي‌توان ساعت‌ها با وي مصاحبه كرد اما همان مشغله‌هاي كاري از شهردار تهران فردي ساخته كه عملا ً‌با وجود تمام حاشيه‌هايي كه در اطراف خود مي‌بيند به كمتر رسانه‌اي اجازه مصاحبه اختصاصي مي‌دهد. برنامه‌هاي خبري قاليباف آنچنان توجه رسانه‌ها را جلب مي‌كند كه هر خبرنگار تنها اجازه پرسيدن يك سوال را دارد و در اين بین بسياري از خبرنگاران حتي مجوز پرسيدن يك سوال را هم پيدا نمي‌كنند...

شب نشینی در سن میشل

افسردگي بيماري خردورزان

علي علائي:«حس پنهان» ساخته مصطفي رزاق كريمي زندگي روانپزشكي به نام سيمين را به تصوير مي‌كشد كه زندگي مشترك او با همسرش امير با ورود زني به نام ندا دچار مشكلاتي مي‌شود. صرف نظر از رخدادهاي فيلم، مهتاب كرامتي در نقش سيمين نقش روانپزشكي را بازي مي‌كند كه رفتار او به مقتضيات حرفه‌اش نزديك و برخورد او با مسائل و واكنش‌هايش به آنها در جايگاه يك روانپزشك كم و بيش پذيرفتني است. اين در حالي است كه در سينماي ايران سابقه حضور روانپزشك تصويري غيرقابل دفاع را به ذهن متبادر مي‌سازد و اين ريشه در تعريف غلط و واژگونه جامعه ايراني از روانپزشك داشته است. وقتي بيمار روحي رواني «ديوانه» قلمداد مي‌شود، بيمارستان رواني «ديوانه خانه» يا «دارالمجانين» و درمانگر بيماران «دكتر ديوانه‌ها» ناميده مي‌شود، ما به ازاي تصويري آن در سينماي فاقد عنصر پژوهش و تحقيق به تصويري مخدوش و هجوآلود مي‌انجامد. اين تصوير در سينماي پيش از انقلاب نمونه‌هايي چون «صمد و فولاد زره ديو» (با بازي فرخ غفاري)، «صمد و سامي ليلا و ليلي» (با بازي سيروس ابراهيم زاده) و «قربون هرچي خوشگله» (با بازي پرويز فني زاده) را يادآوري مي‌كند كه هرسه در معرفي اين حرفه و شخصيت دچار همان پرداخت مخدوش و فاقد اعتبار هستند. در عين حال سينماي ايران هنوز در تفكيك تخصص‌هايي چون روانپزشك، روانشناس و روانكاو دچارخلط مفاهيم است...

از سرزمین شمالی

سیدعلی میرفتاح: لوشان را یادم رفت بنویسم که علاوه بر زیتون و سیر، پلی دارد که از آن به پل «خر بگیری» یاد می‌کنند. همیشه خدا سر ِاین پل شلوغ است و سربازها دارند صندوق عقب ماشین‌ها و زیر صندلی اتوبوس‌ها را بازرسی می‌کنند. خلاف‌کارها که برای انجام خلافشان سرزمین شمالی را انتخاب می‌کنند، به لوشان که می‌رسند دچار رنگ پریدگی و عرق سرد و تپش قلب می‌شوند. چشم تیزبین بازرسان مانع سختی است که ابزار و وسایل فسق و فجور از تهران به گیلان برسد، یا از گیلان به تهران. تا دلتان بخواهد می‌توانید سیرترشی و روغن بودار و نمد و صنایع چوبی و برنج و بادمجان رشت و از این قبیل و حتی اجناس ارزان قیمت چینی که از مرز روس وارد گیلان می‌شود، بار ماشین کنید و به تهران ببرید. ایضاَ از تهران هم می‌توانید چای و قند و میوه و زاد سفر همراه خود کنید، اما خدایی نکرده اگر جنس بو‌دار و بی بوی قاچاق و ممنوع به همراه دارید، بدانید که لوشان معبر سختی است که دروازه‌‌بانان سخت گیر بر سر پل آن، کنار همان جا که خاک سرخ را از کوه می‌تراشند و ‌استخراج می‌کنند، گماشته‌اند که مو را از ماست می‌کشند...

پارادوکس شیرین                          

آرش محمدی: افشین قطبی و امیر قلعه نویی، دو «مدل» متفاوت از فرهنگ فوتبال ایران هستند. این دو نفر نقطه مشترکی دارند، که با توجه به ویژگی‌های رفتاری دو مربی به آنها تعلق می‌گیرد. امیر قلعه‌نویی و افشین قطبی، هر دو پدیده‌هایی از جریان «حیرت‌آور» دوران جدید فوتبال ایران هستند. جریانی که البته، تداعی‌کننده آن ضرب‌المثل مشهور شهر کورها هم نیست، که بخواهیم بگوییم، قطبی یا قلعه‌نویی با یک چشم در آن پادشاهی می‌کنند.  قطبی و قلعه‌نویی دو پدیده متفاوت از جریانی هستند که در کنار غلام پیروانی، اکبر میثاقیان، مجید جلالی، فیروز کریمی و خیلی‌های دیگر شکل گرفته، و همگی به عنوان پدیده هایی جذاب، در دو جیب چپ و راست کت جادویی فوتبال ایران قرار گرفتند، و چند وقت یک بار هم از این کت بیرون می آیند و یکی از  سوژه های فوتبال این مملکت را رقم می‌زنند. بعضی مواقع هم گویی جریان خودش آنها را مانند عروسک های خیمه شب بازی کنترل می‌کند و به شکلی رندوم‌وار - چرخشی - آنها را وارد بازی فوتبال ایران می‌کند... 

 تبلیغ تورهای خارجی در نمایشگاه داخلی

هفته گذشته جشنواره ای به نام تعطیلات درمحل کانون پرورش فکری کودک ونوجوان برگزارشد.آنچه درنگاه اول با مشاهده دعوت نامه وهمچنین تابلوهای تبلیغاتی این نمایشگاه درخیابانهای اطراف محل برگزاری به ذهن متبادر می شود، تلاش متولیان برگزاری این همایش به منظورشناساندن بهتروبیشترجاذبه های گردشگری کشوردرروزهای ابتدائی شروع تعطیلات تابستانی برای عموم مردم بود.

این مطلب را به صورت کامل می توانید در این جا بخوانید

ثابت كردن چيزهاي ساده خيلي سخته

مينا اكبري: اول بايد از خودم شروع كنم. اينجا جلوي در حراست جام جم ايستاده‌ام كه چكار كنم. مي‌گويند آفيش نشده‌ام. هماهنگ نشده و چندتا نشده ديگر. به نيكي كريمي زنگ مي‌زنم. اما اين جا آنتن‌ موبايل‌ها قطع است. خوب بايد برگردم. اين را خودم به خودم مي‌گويم. اما يك نفر از پشت تلفن چيزي مي‌گويد كه انگار همان غولي است كه حراست اسمش را گذاشته هماهنگي. خوب از الو شروع مي‌كنم.

- با خانم نيكي كريمي قرار دارم.

- شما؟

-مينا اكبري.

-هنوز نيامده‌اند.

-مگه ميشه، ايشون ساعت 2 آفيش بوده، الان 4 است.

- اطلاع ندارم. اما اطلاع دادند كه شما آفيشتون درست شده. لطفا كارت شناسايي معتبر.

- بفرمائيد.

- در برگشت لطفا  از نيكي كريمي و محمد رضا فروتن امضا بگيريد.

-بله؟!!!

- از آنها امضا نمي‌خواهي بگيري؟

- بايد بگيرم؟

-بله خانم محترم! روي اين برگه را، بايد كسي كه شما را آفيش كرده امضا كنه.

- پس بالاخره بايد امضا گرفت؟

- بفرمائيد استوديوي يازده.

- همه هستند؟

- خانم حجاب.

- چشم.

از در تلويزيون وارد مي‌شوم. كاري كه اين روزها خيلي‌ها آن را انجام مي‌دهند و چه كار سختي است ورود به تلويزيون. بعدا در اين باره بيشتر خواهم نوشت...

ببر خیزان، اژدهای پنهان                                                                                    

علی اناری: هفته گذشته با توجه به فرا رسیدن موعد تشکیل مجمع‌عمومی خانه‌سینما جهت انتخاب هیات مدیره جدید، اعضای شورای‌عالی تهیه‌کنندگان سینمای ایران با تشکیل جلسه‌ای در محل خانه سینما آخرین حرکت خود را برای انتخاب نماینده صنف جهت معرفی به مجمع انجام دادند. شروع این جلسه مانند تمامی جلسات اینچنینی کاملا منطبق با ژانرکمدی‌رمانتیک با بگو و بخند همکاران و رقبای صنفی همراه بود اما پایان اکشنی که برای آن رقم خورد را فقط می‌توان تخطی از ژانر دانست...

بازيگران موسيقي

امیر بهاری: خوانند­گي و به خصوص خوانندگي در دنياي موسيقي  پاپ از آن قبيل كارهاي هنري است كه هر كسي را وسوسه مي­كند، حتي اگر آن شخص يك بازيگر معروف يا فوتباليستي موفق باشد. به طور كلي وقتي يك نفر به شهرت مي­رسد كار خود را تا حدودي براي ورود به عرصه موسيقي پاپ آسان مي­كند چون بخشي از فروش آلبوم با حضور يك چهره محبوب و مشهور  تضمين مي­شود. در ايران هم بودند چهره­هايي كه از  سينما به سمت خوانندگي روي آوردند. در ميان چهره‌هايي كه پس از انقلاب از سينما و تلویزيون به موسيقی روي آوردند، «رسول نجفيان» از موفق­ترين­ها بود و آلبوم «بي بي جان» او فروش خيلي خوبي داشت و در غالب موسيقايي خود اثر موفقي بود. البته رسول نجفيان هيچگاه يك ستاره سينمايي به مفهوم عام آن نبود ولي بازيگر شناخته شده­اي بود...

بلاي جان سفرا: الکل، پروتكل و کلسترول

نگار حسيني: اگر «بيروت» را بيشتر با جنگ‌هاي داخلي مي‌شناسيد و اگر روبه‌روي مردي لبناني با قدي نيمه كوتاه و بسيار شوخ و خوش برخورد از اين نوع نگاهتان به لبنان حرفي بزنيد، مطمئن باشيد با اخم و نگاه شماتت‌باري كه نثارتان مي‌كند مجبور مي‌شويد حتي اگر تا به حال لبنان را هم نديده باشيد، سريع تغيير موضع بدهيد و بپذيريد بيروت با تمام ويرانه‌‌ها و روزهاي تلخ‌اش هنوز هم مي تواند عروس خاورميانه باشد. پاي صحبت سفير لبنان در تهران كه بنشينيم چنان جذاب از زيبايي هنوز و هميشه لبنان مي‌گويد كه ترجيح مي‌دهيد چيزي نگوييد و فقط بشنويد...

سیدعلی میرفتاح: سفر من به صفحات استان گلستان همچنان ادامه داشت، اما با لطفی که دوستان در شماره قبل کردند و در پیشانی مطلب نوشتند «قسمت آخر»، ناچارم باقی گشت و گذارها را درز بگیرم و بروم سراغ سفرنامه‌ای دیگر. فقط من باب این که بدانید چه باقی مانده بود از سفرنامه پارادایز، باید بگویم که اطراف در روستای کفترخوسه و رفتن به آق‌قلا و بندر‌گز و دریاچه‌نمک و کویر‌نوردی و رفاقت با اشتران آن ناحیه که از اتفاق جذاب‌ترین بخش ماجرا بودند را از دست دادید. نه تنها این قصه‌ها را بلکه بخش‌هایی از قسمت قبل که متاسفانه ممیزی مشق آفتاب، نپسندید و قلم حذف بر آن کشید...

جبران شيرين

به حركتي كه علي كريمي ستاره فوتبال ايران در قبال بابك معصومي ستاره فوتسال انجام داد، همه جاي دنيا نمره 20 تعلق مي‌گيرد. موضوع ساده است بابك معصومي در شرايط وخيمي به بيمارستان ايرانمهر منتقل مي‌شود و علي كريمي كه رفاقتي ديرينه با بازيكن سابق تيم ملي فوتسال دارد، با ياري دوست صميمي‌اش هزينه درمان او را به عهده مي گيرد و چقدر تاسف‌آور است كه بعضي‌ها موضوع به اين روشني را هم به باد انتقاد مي‌گيرند و به كريمي انگ تظاهر مي‌چسبانند، تاجايي كه كريمي هم مجبور شود در رسانه‌ها پاسخ آن‌ها را بدهد...

مشق آفتاب روی کیوسک

در این شماره می توانید گفت و گو با رویا نونهالی به مناسبت روز زن٬ ناگفته های محمد هاشمی رفسنجانی از انتخابات نهم ریاست جمهوری٬ بررسی عملکرد دولت نهم در سه سال گذشته٬ گزارشی از شهربازی ها در ایران و جهان٬ روایتی از واقعه انفجار هفتم تیر٬ گزارشی از پشت صحنه فیلم بی پولی٬ مروری بر بازار موسیقی پاپ٬ گفت و گو با فرهاد آئیش درباره تجربه های او از زندگی در ایالات متحده آمریکا٬ سلسله گزارش ها و گفت و گو با کارشناسان درباره تیم ملی فوتبال ایران٬ گزارشی درباره جام حذفی و قهرمانی تیم فوتبال استقلال تهران ... و ده ها مطلب جالب دیگر را بخوانید.  بخشي از مطالب اين شماره را كه به نظرمان جذاب‌تر بود در اين وبلاگ مي‌گذاريم. 

جلسه مشترک مجلس و دولت

طرح مباحث ملی

یا رفع مشکلات منطقه‌ای

سلام

1. براساس اعلام هیات رئیسه مجلس، این هفته قراراست اولین جلسه مشترک مجلس هشتم و دولت برگزار شود.درنگاه اول، برگزاری چنین نشست‌های صمیمانه‌ای به طور قطع اتفاق بسیارخوشایندی است که همه آن راتائید و توسعه آن را توصیه می‌کنند.

اما آنچه می‌توانم درخصوص این نشست‌ها و دستاوردهای آن از منظر یک نماینده ادواری مجلس(نماینده دوره قبل)بدان اشاره کنم، نگاهی اجمالی به کیفیت و رویکرد غالب این نشست‌ها است.

تجربه نشان داده این گردهمایی‌ها و جلسات بیش از اینکه بار عمومی و ملی قابل اعتنایی داشته باشد، ثمرات منطقه‌ای و بخشی را به همراه داشته است!

این جلسات که عموما با برگزاری چند سخنرانی کلی و در بسیاری مواقع تکراری به پایان می‌رسد، بیش از اینکه محملی باشد برای طرح و تبادل‌نظر درخصوص مسائل اصلی و بنیادین کشور، به محفلی برای دیدارنمایندگان و وزراء ومدیران ارشد بخش‌های گوناگون اجرایی تبدیل شده و نمایندگان از فرصت پیش آمده به رایزنی جهت رفع مشکلات منطقه و حوزه انتخابیه‌شان از طریق وزارء حاضر در جلسه می‌پردازند.

لذا پیشنهاد می‌کنم کمیته‌ای برای پیگیری و سنجش میزان محقق شدن مباحث پیشنهادی که درجلسه عنوان می‌گردد انتخاب و موارد و نتایج به دست آمده از تصمیمات این جلسات را پس ازمدت زمانی مشخص به اطلاع نمایندگان و هیات دولت برسانند تا از این طریق بهتر بتوان درمورد فواید این نشست‌ها صحبت کرد و با ملاحظه نتایج و رفع موانع و اشکالات کار بر غنای جلسات افزود.

2. موضوع توقف اختصاص سهمیه بنزین به خودروهای وارداتی که دارای حجم موتور بیش از1300 سی‌سی وخودروهای ساخت(مونتاژ) داخل که حجم موتور آن‌ها بالاتر از 2000 سی‌سی است، بازتاب‌های گوناگونی درسطح جامعه داشته است.

آنچه وجه قالب این ارزیابی‌ها است گله‌مندی دارندگان خودروهای فوق‌الذکر از حذف سهمیه بنزین‌شان است. آنها معتقد‌ هستند مانند هر ایرانی حق بهره‌مندی از بنزین تولید داخل را دارند و به همین دلیل باید به همان میزانی که خودروهای شخصی با قدرت موتور پائین‌تر سهمیه بنزین دریافت می‌کنند این نوع خودروها هم سهمیه داشته و در صورت نیاز به بنزین بیشتر، بالاجبار از بنزین با قیمت آزاد استفاده نمایند.

حرف منطقی و درستی است. به هرحال وقتی که قرار است بنزین با قیمت 100 تومانی وجود داشته باشد پس همه باید از این یارانه یا همان سوبسید بهره‌مند شوند.

اما نکته‌ای نیزوجود دارد. این نکته واقعیتی بسیارمهم، استراتژیک و حساس به نام منابع و سرمایه ملی است.

نفت و فرآورده‌های آن از جمله بنزین، جزو ثروت‌های ملی کشورما است. ایران به عنوان کشوری ثروتمند به لحاظ منابع غنی کانی و طبیعی، به علت بهره‌برداری بی‌رویه و متعاقبا مصرف مدیریت نشده که در طول تاریخ از این نعمت خدادادی شده است و پیدایش این سرمایه عظیم نه به عنوان موتور محرکی برای حرکت روان و قدرتمند در جهت توسعه ملی بلکه به عنوان ترمز و زمینه‌ای برای خمودگی، تنبلی و بی‌برنامگی ملی که به دلیل نوع رفتار مدیریتی دولتمردان کشور چه پیش از انقلاب و چه پس ازآن و به خصوص پس از پایان جنگ تحمیلی است.

به هرحال روزی باید اقتصاد ما بار خود را از روی دوش نفت و دیگرمنابع طبیعی و خدادادی برداشته و به اتکاء دانش و توان بالقوه نیروی انسانی جوان و با استعداد خود گام‌های استواری درمسیر توسعه پایدارکشور بردارد. این مهم محقق نمی شود مگر طرح‌ریزی اصولی و سریع به منظورخروج از زیر بار وابستگی به نفت.

مجلس‌هفتم درطول آخرین سال کاری خویش و درعین ناباوری(به علت تجربه تاریخی عدم ورود مجالس به موضوع نفت به صورت جدی و به‌خصوص درسال پایانی فعالیت‌شان به علت تبعات تخریبی آن برای انتخابات دوره بعدی) آغازکننده این اقدام بودند.

زمانی که لایحه بودجه سال 1386 کشور به مجلس آمد،کمترکسی تصور می‌کرد مجلس در خصوص حرکت به سمت حذف یارانه بنزین در قانون بودجه اقدام عملی قابل قبولی را به انجام رساند، اما علیرغم مقاومت‌های دولت، مجلس در طول دوران تصویب بودجه کل کشور با کاهش میزان برداشت ازحساب ارزی برای واردات بنزین، دولت را موظف نمود درخصوص میزان بنزین اضافی مورد نیاز نیز تمهیدات لازم را بیاندیشد و به نوعی عمل کند تا لایحه‌ای مجدد برای برداشت از حساب ارزی برای واردات بنزین به مجلس نیاوردو...

شاید به یاد داشته باشید که پس از تصویب این قانون نیز، ماه‌ها طول کشید تا توانستیم دولت را درخصوص اجراء مصوبه فوق قانع کنیم. هرچند بی انصافی ‌است اگر از مشکلات بسیاری که آقایان پورمحمدی و وزیری هامانه وزراء وقت کشور و نفت و همکاران‌شان در زمینه اجرائی نمودن طرح «کارت سوخت» درپیش رو داشتند به سادگی بگذریم، اما به هرشکل با پیگیری‌های بسیاری که ازسوی مجلس صورت پذیرفت و تاکیدات مقام‌معظم‌رهبری به دولت در انجام مصوبه مجلس، در نهایت کار توزیع کارت سوخت و همچنین سهمیه‌بندی بنزین با مشکلات بسیار آغاز شد.

یادم هست تا قبل ازاجرایی شدن قانون، بسیار بودن کسانی که از عدم تمکین دولت به مصوبه مجلس ابراز تاسف می‌کردند و اجرایی نشدن این مصوبه را به منزله عدم‌تمایل دولت درانجام اموری زیربنایی واستراتژیک می‌دانستند ولی جالب است که می‌بینیم همین افراد درزمان اجرایی شدن قانون فوق، شروع به زیر سوال بردن این اقدام و طرح مسئله به صورت یک اتفاق نامیمون و مخرب که باعث فشارمضائف به اقشارآسیب‌پذیرجامعه بوده است، پرداختند.

هم اکنون نیز این وضعیت ادامه دارد.

می‌دانم که شاید ایرادات متفاوتی به رفتار دولت دربخش‌های مختلف وارد باشد اما عملکرد دولت درمدیریت مسئله بنزین قابل تقدیر بوده است.

دولت به منظورگریز از تبعات تورمی افزایش قیمت بنزین، مصوبه مجلس را در ابتداء از طریق سهمیه‌بندی بنزین و عدم توزیع بنزین آزاد آغازنمود و سپس با عرضه بنزین آزاد در ایام عید گام محتاطانه و معقولی را برداشت که درادامه به عرضه بنزین آزاد با نرخ مصوب انجامید.

درحال‌حاضر نیز حذف بنزین یارانه‌ای خودروهای با حجم موتوربالا که معمولا مختص به طبقه برخوردار یا نیمه‌برخوردار جامعه هستند، اقدام مناسب دیگری‌ است که زمینه را برای برداشتن گام‌های نهایی به سوی عرضه بنزین به قیمت منطقه فراهم می‌سازد.

این برنامه‌ریزی مناسب در یک فضای واقع بینانه با هدف توسعه پایدار ملی قطعا نیازمند حمایت است و امیدوارم شاهد گسترش چنین روحیه‌ای در نزد صاحبان قدرت سیاسی واقتصادی از هر گروه و جریانی باشیم تا از این طریق دولت‌مردان بتوانند بهتر و معقولانه‌تر در مسیر حراست از سرمایه و منافع ملی قدم برداشته وجامعه نیز با سهولت بیشتری با فشارهای غیرقابل کتمان این اقدام برای مدتی کوتاه و تا زمان تثبیت وضعیت موجود کنارآمده و همراهی نماید.

اين همه تخريب را پيش‌بيني نمي‌كرديم

زخم موج تخريبي كه عليه خانواده هاشمي‌ها در انتخابات رياست جمهوري نهم رخ داد آنچنان تازه است كه هنوز وقتي محمد هاشمي‌رفسنجاني برادر نامزد اصلي انتخابات نهم مي‌خواهد درباره انتخابات سخن بگويد، محور اصلي سخنان‌اش را روي تخريب‌ها مي‌گذارد. از هر زاويه‌اي كه به انتخابات نهم رياست جمهوري نگاه مي‌شود، نمي‌توان نسبت به تبليغات مخربي كه در آن دوره اتفاق افتاده بي‌تفاوت بود و به مصداق ضرب‌المثل «هركه بامش بيش، برفش بيشتر» هاشمي رفسنجاني بخاطر ويژگي‌هاي ممتازي كه داشت همه خود را رقيب او مي‌دانستند. در اين گفتگو ‌خواستم از زبان برادر آيت‌الله هاشمي رفسنجاني برخي ناگفته‌هاي انتخابات را باز كنيم. اما بحث درباره تخريب و تبليغات منفي فرصت اين كار را محدود كرد تا زماني ديگر روايت‌هاي ناگفته را از آن روزها بشنويم...

بي‌پولي خوشبختي مي‌آره

مينا اكبري: خيلي‌ها منتظر بي‌پولي‌اند. چه آنهايي كه بوتيك را مشفقانه تلاش همه جانبه‌اي براي احياي سينماي اجتماعي ايران توصيف كردند و چه آنهايي كه بي رحمانه «بوتيك» را تداوم فيلم‌هایي چون «شب‌غريبان» دانستند. همه مي‌خواهند بدانند كه بعد از «بوتيك»، حميد نعمت‌الله چه كار خواهد كرد. آيا «بوتيك» حاصل غريزه بود يا دانش؟ «بوتيك» فرزند خودآگاه بود يا كودك ناخود‌آگاه. حادثه بود يا آغاز. اهميت فيلم دوم نعمت‌الله از اين نظر بيشتر از فيلم دوم اوست. آن هم در زمانه‌ای كه نسل جوان فيلم‌سازان ايران يا  كمدي‌سازان بي ذوقي هستند كه از خورجين استعدادشان همان چيزي بيرون مي‌آيد كه تهيه‌كنندگان از آنها مي‌خواهند يا عبوس‌انديشاني كه همه افتخارشان سفرهاي هوائي با فيلم‌هاي عبوس است. حميد‌نعمت‌الله در «بوتيك» روي لبه تيغ ايستاد. نه به هواي هوراي فرنگي سر به هوا شد و نه به عقيم ماندن در برابر فروش بيشتر دلخوش. او كار سخت را برگزيد و از تونل سراسر وحشت فيلم اول سالم بيرون آمد. فيلم‌اش خوب فروخت و خوب تحسين شد و همه در انتظار كه فيلم بعدي كي سر از رحم اين استعداد تازه بيرون خواهد آورد. خبرها مي‌آمدند و مي‌رفتند. اما بي‌پولي شروع نمي‌شد. همين دير شروع شدن انتظار را آرام آرام به يك نگراني تبديل كرد. تا اين كه بالاخره در بهار امسال «بي‌پولي» با تركيبي شوق‌انگيز از آدم‌هاي صحنه و پشت‌صحنه در هدايت فيلم راه افتاد. اين بار همه چيز روي نگاتيو ثبت مي‌شد و حضور «زرين‌دست» انگار همه چيز را يك استاپ جدي‌تر كرد. يك روز تعطيل در خياباني حوالي ونك در يك مجتمع مسكوني حميد نعمت‌الله و گروه‌اش مشغول ساختن بي‌پولي هستند. فيلمي كه همه منتظرش هستيم...

حيدري را «وسوسه» نكنيم!

بحث بازگشت دوباره حيدري با دو بنده به تشك‌هاي كشتي نقل اين روزهاي محافل كشتي است. كم نيستند كسانيكه معتقدند او باز به دنياي قهرماني سلام خواهد كرد! و حتي كم نيستند پيشكسوتان و تصميم گيرندگاني كه در گوش او دائم زمزمه «برگرد» را نجوا مي‌كنند!اگر قرار است راه براي بازگشت مرد شش مداله كشتي ايران هموار شود، بايد خدمت خود او و محركان بازگشت او اين نكته را يادآوري كنيم كه عليرضا حيدري پيش چشمان 6 هزار تماشاگر كرمانشاهي به صورتي باشكوه دنياي كشتي را واع گفت. او در جواب محبت‌هاي مردم، آنقدر اشك ريخت كه دل هر علاقه‌مندي را به درد آورد. حالا اگر قرار است مرد موسپيد كشتي را براي بازگشت «وسوسه» كنيم، حرمت آن اشك‌ها را هم بايد ناديده بگيريم...